head_interview

จากชีวิตคุณแม่ลูกหนึ่ง บนวิถีแห่งความเพียร ทุกหยาดเหงื่อ สู่เหรียญทองแห่งการรอคอยมากว่า 20 ปี

Post Date : 10 Jun 2015

“ฝน” สายฝน เปี้ยวง ชื่อนี้แฟนกรีฑาคงคุ้นๆ กันบ้าง แต่ด้วยความที่เธอไม่ค่อยจะประสบความสำเร็จในการรับใช้ชาติเท่าไร ทำให้ชื่อของเธออาจจะจางหายไปจากใจหลายคนแล้ว

จากชีวิตคุณแม่ลูกหนึ่ง บนวิถีแห่งความเพียร ทุกหยาดเหงื่อ สู่เหรียญทองแห่งการรอคอยมากว่า 20 ปี

“ฝน” สายฝน เปี้ยวง ชื่อนี้แฟนกรีฑาคงคุ้นๆ กันบ้าง แต่ด้วยความที่เธอไม่ค่อยจะประสบความสำเร็จในการรับใช้ชาติเท่าไรนัก

ทำให้ช่วงที่ผ่านมา ชื่อของเธอคนนี้ ค่อยๆจางหายไปจากใจของแฟนๆกีฬาแล้ว

แต่วันนี้ “สายฝน” เธอกลับมาแล้วกลับมาพร้อมชื่อใหม่ “ณัฐธยาน์ ธนรณวัฒน์” บนวัยกำลังจะแตะเลข 36 เธอกลับประสบความสำเร็จครั้งใหม่แบบเหลือเชื่อ!

นั่นคือการก้าวไปคว้าเหรียญทอง ในการวิ่งมาราธอนหญิง 40 กิโลเมตร ในมหกรรมกีฬาซีเกมส์ ครั้งที่ 28 ชนิดที่น่าชื่นชมเป็นที่สุด

“ฝน” วิ่งเข้าเส้นชัยทั้งน้ำตาที่อาบ 2 แก้ม พร้อมกับหยิบเหรียญทองแรกในชีวิต แบบที่หลายคนไม่คาดคิด

การฟันฝ่า และ สัมผัสแต่ความผิดหวังมาตลอด 20 ปี กับการรับใช้ชาติ

วันนี้ “เธอทำมันได้” และ “มันไม่ใช่ความฝันอีกต่อไป”

ภาพที่เธอโผเข้าสวมกอด “บุญถึง ศรีสังข์” เพื่อนร่วมทีมชาติ พร้อมกับหลั่งน้ำตาแห่งความปลาบปลื้มออกมา คือภาพที่หลายคนอดกลั้นน้ำตาไว้ไม่ไหวไปกับเธอด้วย

จะมีสักกี่คนที่ใจสู้ และ ยืนหยัดโดยไม่แยแสกับ “ความผิดหวัง” มาถึง 20 ปี ทั้งที่เวลานี้อายุอานามก็ปาเข้าไปจะ 36 ปี

“ฝน” เริ่มเล่นกีฬาชนิดแรกคือ “บาสเกตบอล ในช่วงอายุ 13 ปี แต่หลังจากนั้น แต่เธอเริ่มหันมาเอาดีในกีฬา “กรีฑา”

เส้นทางการรับใช้ชาติของเธอ ไม่ประสบความสำเร็จแบบที่ควรจะเป็น

ซีเกมส์ครั้งแล้วครั้งเล่า เธอก็ยังควานหา “เหรียญทองแรกไม่เจอสักที

ฟอร์มดีในประเทศ ซ้อมดี อะไรก็ดูเหมือนจะดี แต่พอออกไปแข่งขันนอกประเทศทีไร เธอก็ยังไม่มีประสบความสำเร็จ

จนมาในปี 2015 บนแผ่นดินสิงคโปร์ เธอคนนี้ได้ทำตามความฝันของตัวเองสำเร็จ และ ผงาดคว้าเหรียญทองมาแบบได้ใจคนทั้งประเทศ

ก่อนจะออกมาแข่งขันในซีเกมส์หนนี้ “ฝน” เกือบจะถอดใจไม่ได้รับใช้ชาติต่อ

เพราะด้วยหน้าที่การงาน ที่เธอมีตำแหน่งเป็น เจ้าหน้าที่บริหารงานทะเบียน และ บัตร เทศบาลตำบลบ้านแป้น จ.ลำพูน ทำให้ต้องทำงาน และ หาเวลาไปฝึกซ้อมไปด้วย

จนบางครั้งทำให้เธอทำงานได้ไม่เต็มที่ เพราะต้องไปฝึกซ้อมที่เชียงใหม่โดยตลอด

สิ่งที่ทำให้เธอคิดมาก คือบางครั้งที่ต้องไปซ้อม เพื่อนร่วมงาน กับ ผู้ใหญ่ก็ไม่เข้าใจ แต่สุดท้ายเธอก็ผ่านมันมาได้

“ขอขอบคุณทุกคนในที่ทำงานที่เข้าใจฝน และช่วยเหลือพร้อมกับให้โอกาสครั้งนี้ พิสูจน์แล้วว่าฝนทำได้”

อีกหนึ่งกำลังใจอันยิ่งใหญ่ที่ลืมไม่ได้ คือ “น้องต้นหลิว” ลูกสาววัย 7 ขวบ ที่อยู่กับคุณตา คุณยาย เพราะพ่อกับแม่ต้องทำงาน ทำให้ไม่มีเวลาอยู่ด้วยกันมากนัก

เธอเล่าด้วยเสียงสั่นเครือว่าในระยะ 10 เมตรสุดท้าย ก่อนเข้าเส้นชัย มีเสียงเชียร์จากเพื่อนๆในทัพนักกรีฑาไทย ที่อยู่ในสนาม

ต่างพร้อมใจกันตะโกนชื่อลูกสาว ว่า “ต้นหลิว ต้นหลิว ต้นหลิว” ทำให้เธอฮึดสู้ในเฮือกสุดท้าย

ก่อนทะยานวิ่งเข้าเส้นชัยแบบมีความสุข และคว้าเหรียญทองให้กับแผ่นดินเกิดได้เป็นครั้งแรกในชีวิต

ชัยชนะของ “ณัฐธยาน์ ธนรณวัฒน์” บ่งบอกถึงผลแห่ง “ความเพียร” ของมนุษย์ได้เป็นอย่างดี

การมุมานะฝึกซ้อม และ รักษาร่างกายของตัวเอง เพื่อหวังว่าสักครั้ง ผลแห่งความเพียรที่ตัวเองสะสมมาเรื่อยๆ จะบังเกิดผลในวันข้างหน้า

มาวันนี้ “เธอทำมันได้แล้ว” และ เธอคนนี้ได้ทำให้คนไทยอย่างเรามีความสุขไปกับผลงานของเธอ กับเหรียญทองวิ่งมาราธอนที่ห่างหายจากประเทศไทยไป 8 ปีเต็มๆ

ที่สำคัญ เธอยังได้แสดงออกถึง การไม่ละทิ้งความพยายาม ถึงแม้จะรอนานไปสักหน่อยกว่าจะเห็นผล แต่สุดท้ายมันก็คุ้มค่ากับการรอคอย

นี่คือผู้หญิงใจแกร่งที่ชื่อ “ฝน” “ณัฐธยาน์ ธนรณวัฒน์” เจ้าของเหรียญทองวิ่งมาราธอน ซีเกมส์ 2015 จากประเทศไทย

เรื่องโดย บ. ส้มซิ่ง

ขอบคุณข้อมูลจาก matichon

ถ้าชอบเรื่องนี้ ช่วย LIKE ให้กำลังใจทีมงานด้วยครับ ขอบคุณครับ




แสดงความคิดเห็น

Relate Post